Kyūdō Gengetsu

Temat egzaminów nie pojawia się tu często. Słowo „shinsa” czyli egzaminy, wymieniam głównie w postaci „hondowa inka to prawie jak shinsa”. To nie jest tak, że nie bierzemy udziału w egzaminach, oj nie. Ale jakoś dawno nie były to duże wydarzenia, o których można by sporo napisać. Podsumujmy to szybko: kilka danów w ostatnich latach zdobyliśmy podczas egzaminów w formie wideo, ale fakt, że nagranie odbywa się w trakcie treningu i trwa kilka minut, nie ułatwia potraktowania go jako dużego wydarzenia — przynajmniej dla mnie jako obserwatora; uczestnicy pewnie widzą to inaczej. Mieliśmy też egzaminy wyjazdowe, tak Adam i Leszek zdobyli swoje trzecie dany, w Gifu i we Wiedniu. To jednak też jest opowieść „pojechał, strzelił dwie strzały i wrócił”. Z ewentualnym „coś tam po drodze zobaczył”. Mieliśmy też w zeszłym roku formułę seminarium + shinsa w Magglingen, gdzie Michael wywalczył drugi dan — ale nie mieliśmy na miejscu człowieka, który chciałby opisać to wydarzenie. Aż tu nagle w okolicach września zeszłego roku poszły wieści, że w kwietniu odbędzie się sesja egzaminacyjna we Wiedniu.